با پیشرفت صنعت عمران، استفاده از فولادهای پرمقاومت به مرور بیش تر شده است. فولادهای پرمقاومت به نسبت فولادهای مرسوم قابلیت تحمل تنش های بالاتری را دارند؛ با این وجود شکل پذیری آن ها کم تر است. در حال حاضر به دلیل قیمت بالای آن ها در صنایع خاص استفاده می شوند. اتصال دو قطعۀ فولادی نیازمند استفاده از جوش یا پیچ است. جوش گوشه ساده ترین و پرکاربرد ترین نوع جوش است. بنابراین بررسی این نوع جوش در فولادهای پرمقاومت دارای اهمیت بالایی است. همچنین جوش های گوشه می توانند با راستای نیرو زاویه های متفاوتی داشته باشند که می تواند در مقاومت آن ها تأثیرگذار باشد. در این تحقیق به بررسی تأثیر زاویۀ راستای محور طولی جوش با راستای محور نیروی وارده پرداخته شده است. برای این منظور ابتدا یک مدل آزمایشگاهی با درنظرگرفتن تأثیر خرابی در جوش با استفاده از نرم افزار ABAQUS مدل سازی و صحت سنجی شد؛ سپس نمونه ها تحت زاویه های مختلف تحلیل شدند؛ پس از آن حداکثر مقاومت جوش و میزان شکل پذیری آن مورد بررسی قرار گرفت. همچنین مقاومت پیشنهادی آیین نامۀ فولاد آمریکا برای جوش ها با زاویه های مختلف بررسی شد. نتایج حاصل از مدل سازی به طور میانگین 14درصد با نتایج آیین نامه اختلاف داشت. براساس نتایج این تحقیق، برخلاف فولادهای نرمه، با افزایش زاویۀ محور طولی جوش با راستای نیروی وارده، میزان شکل پذیری جوش افزایش می یابد.

طی چند دهه اخیر تغـییر الگوی مـصرف، تـنوع و تجددطلبی مصـرف ‏کـنندگان، تعدد تولیدکنندگان و رقبا، تحولات و نوسانات سریع بازار، لزوم افزایش بهره وری و کاهش هزینه های تولید را با استفاده از پیشرفت های سخت افزاری و نرم افزاری ضروری ساخته است. در این رابطه یکی از راه حل های ممکن جهت افزایش کیفیت و بهره وری استفاده از امکانات نرم افزاری در پیاده سازی سیستم های تولیدی می باشد. هدف این مقاله، انتخاب اتوماتیک فرایند و تکنولوژی جوش با استفاده از نرم‏افزار Weld- EXP. می‏باشد. در این نرم‏افزار تجارب و دانسته‏ های افراد ماهر و خبره، بصورت قواعد و قوانین (Rule) در قالب یک سیستم خبره (Expert System)، پایگاه دانش(Knowledge Base)  را تشکیل می دهد. این نرم‏افزار پس از تبادل اطلاعات و دریافت داده ‏های مورد نیاز از کاربر، با بررسی و تجزیه و تحلیل لازم، بهترین فرایند یا فرایندهای جوشکاری را انتخاب و پیشنهاد می نماید و در نهایت جدول دستورالعمل جوشکاری (Welding Process Specification (WPS)) را پس از تایید کاربر تکمیل و ارایه می‏کند. و بدین طریق موجب صرفه جویی در وقت و هزینه های ساخت و تولید قطعات می گردد.

اتصال قطعات مختلف به یکدیگر به عنوان یک نیاز مهم در صنایع مختلف مطرح شده است. به دلیل پیچیدگی روش های اتصال متداول، تمایل زیادی به پژوهش و توسعه ی روش های اتصال جدید در سال های اخیر به وجود آمده است . از این رو این پژوهش با هدف بررسی استحکام اتصال آلومینیوم آلیاژی 5083 به کامپوزیت زمینه پلیمری تقویت شده با ذرات کربن بلک انجام شده است. در این پژوهش خواص مکانیکی شامل استحکام کششی برشی و تاثیر درصد وزنی ذرات تقویت کننده بر مدت زمان مورد نیاز جهت ایجاد اتصال مطلوب بین کامپوزیت زمینه پلیمری و آلومینیوم بررسی گردید. در این پژوهش اتصال با فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی انجام و استحکام نقطه ی جوش با آزمون کشش برشی مورد بررسی قرار گرفت. درصد فاز تقویت کننده ی افزوده شده به زمینه ی پلی اتیلن، مدت زمان ماندگاری ابزار دستگاه جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی نقطه ای به عنوان متغیرهای تأثیرگذار بر استحکام کششی برشی در این پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که با افزایش زمان ماندگاری برای پلی اتیلن خالص در مدت زمان 15 ثانیه و برای نمونه های کامپوزیتی زمینه پلی اتیلن تقویت شده با کربن بلک در بازه زمانی 10 ثانیه، اتصال مطلوب را سبب می شود و با افزایش زمان ماندگاری تا 20 ثانیه به دلیل افزایش بیش از حد مذاب پلی-اتیلن استحکام و تنشهای پسماند در طی فرایند انجماد روند نزولی استحکام اتصال مشاهده شد.

روش های نوین تصویربرداری در بازرسی جوش مبتنی بر استفاده از آرایه های فازی فراصوتی می باشند. روش تمرکز کامل از روش های نوین تصویربرداری می باشد که از حداکثر اطلاعات موجود در عناصر آرایه استفاده می کند و سبب بهبود کیفیت آشکارسازی عیوب قطعه مورد آزمون در آزمون غیرمخرب نسبت به روش های متعارف می شود. این روش علی رغم قدرت بهبود بالا، به دلیل ایجاد نویز زمینه، قدرت تفکیک محدودی داشته و در آشکارسازی عیوب جزئی ضعیف عمل می کند. در این مقاله روش بهبودیافته تمرکز کامل برای افزایش کیفیت تصویر ارائه می شود که سیگنال های دریافتی را با استفاده از نظریه حداقل واریانس، وزن دهی می کند و به این ترتیب سبب کاهش تاثیر نویز می شود. به منظور کاهش حجم محاسبات و افزایش دقت آشکارسازی عیوب قطعه، برای محاسبه وزن ها از روشی تکراری استفاده شده است، به طوری که در هر تکرار، معکوس ماتریس همبستگی بین سیگنال های دریافتی عناصر آرایه با رابطه ای بازگشتی تقریب زده می شود و در محاسبه وزن ها به روش حداقل واریانس مورد استفاده قرار می گیرد. براساس نتایج شبیه سازی و در مقایسه با روش تمرکز کامل، روش بهبود یافته تمرکز کامل، میزان متوسط نویز زمینه را حدود 16 دسی بل کاهش داده است. همچنین روش پیشنهادی در مقایسه با روش تمرکز کامل وزن دار با همان سطح متوسط نویز، سطح تابع شدت روشنایی تصویر حفره های موجود در قطعه تحت آزمون را به میزان 8 دسی بل بهبود داده است که به معنای دقت آشکارسازی بهتر می باشد. همچنین آزمایش های عملی برتری روش پیشنهادی را در بهبود کیفیت تصویر، به صورت کمی و کیفی تایید می کنند. زمان اجرای لازم برای محاسبه وزن ها در روش پیشنهادی نوعا 10% زمان اجرای لازم در روش تمرکز کامل وزن دار مبتنی بر تکنیک حذفی گوس-جردن می باشد.

در این پژوهش، تاثیر دمای بین پاسی فرآیند جوشکاری بر رفتار خوردگی فلز جوش در اتصالات جوشکاری فولاد پرکربن هادفیلد مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، ابتدا 6 عدد ورق آستنیته شده به ضخامت 2mm از فولاد هادفیلد تهیه شد. سپس برای جوشکاری آن ها از فرآیند جوشکاری با الکترود دستی و دمای بین پاسی 700، 850 و 1000oC استفاده گردید. سپس برای بررسی رفتار خوردگی فلز جوش هر سه اتصال جوشکاری شده از روش های پلاریزاسیون پتانسیودینامیک و طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی در محلول 3.5 درصد وزنی کلرید سدیم استفاده شد. همچنین برای بررسی ریزساختار فلز جوش در اتصالات جوشکاری شده از میکروسکوپ نوری، برای آنالیز فازهای تشکیل شده در ریزساختار فلز جوش از پراش پرتو ایکس و برای تعیین مکانیسم خوردگی از میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده گردید. مشاهدات میکروسکوپ نوری و الگوهای حاصل از پراش پرتو ایکس نشان داد که افزایش دمای بین پاسی منجر به افزایش میزان رسوبات کاربیدی و کاهش اندازه دانه های آستنیت در ریزساختار فلز جوش اتصالات فولاد هادفیلد می شود. نتایج آزمایش های خوردگی نشان می دهد که با افزایش دمای بین پاسی در فرآیند جوشکاری، فلز جوش اتصالات فولاد هادفیلد مقاومت خوردگی کمتری از خود نشان می دهد. همچنین تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی از مورفولوژی خوردگی فلز جوش اتصالات نشان داد که افزایش دمای بین پاسی در فرآیند جوشکاری فولاد هادفیلد منجر به فرآهم شدن شرایط برای وقوع خوردگی موضعی میکروگالوانیکی شده است.